Deze getuigenis maakt deel uit van de collectie 'ETA's Cocoa Farmer Stories' met boeren uit de Bono-regio in Ghana. Een bijdrage aan onze campagne.Equal Trade-chocolade smaakt beterHet Equal Trade-team in Ghana bezocht Atronie, een stadje vlakbij Sunyani in Ghana, om met cacaoboeren te praten en hun ervaringen te delen. Het doel van dit project is om het grote publiek bewust te maken van de leefomstandigheden van cacaoboeren, de geloofwaardigheid te vergroten en de missie van de ETA en onze campagne te legitimeren.
Onze zoektocht naar waargebeurde verhalen van cacaoboeren begon in het Atroniepaleis, vlakbij Sunyani in de Bono-regio van Ghana. Daar vroegen we toestemming aan de chef om interviews af te nemen met lokale boeren. Bij aankomst in de gemeenschap stelde meneer Paul Antwi, een ervaren boer en een gerespecteerd lid van de gemeenschap, ons voor aan de chef, waarmee hij de essentiële stap van goedkeuring van de chef veiligstelde. Door met de chef te praten voordat we onze missie voortzetten, toonden we ons respect voor traditie en autoriteit, een essentieel onderdeel om het vertrouwen van de boeren te winnen.
Toen we het paleis verlieten, werd meneer Antwi onze gids en verhalenverteller. We liepen bijna een uur onder de brandende zon, maar we waren nog niet bij de boerderij. Halverwege begonnen we moeite te krijgen om meneer Antwi bij te houden. We vroegen ons af hoe deze man – veel ouder dan wij – zich niet leek te laten beïnvloeden door de afstand of de hitte. En gezien zijn tempo waren we nog lang niet bij onze bestemming. We herinnerden onszelf eraan dat dit slechts de weg naar de boerderij was, we waren nog niet eens aangekomen bij het werk op de boerderij zelf. De lange wandeling toonde de fysieke uitdagingen die boeren dagelijks doorstaan. Onderweg stelden we ons voor aan meneer Antwi, en hij begon zijn verhaal en de ervaringen van het dagelijks leven als cacaoboer te delen.
Hard werken, laag inkomen
Dhr. Antwi vertelde hoe hij al op jonge leeftijd, samen met zijn vader, tijdens zijn schooltijd begon met boeren. Financiële problemen dwongen hem echter om zijn opleiding te staken en zich fulltime op de landbouw te richten. Sinds 1979 wijdt hij zijn leven aan de cacaoteelt. “Boeren is een beroep dat discipline en toewijding vereist. Toch is het inkomen uit cacaoteelt, ondanks de lange dagen, nauwelijks voldoende om in de basisbehoeften te voorzien. We staan voor veel uitdagingen: organische meststoffen zijn duur, maar essentieel voor het behoud van gezonde bodems en planten, en we hebben geld nodig om te investeren in gereedschap om de productiviteit op de boerderij te verhogen.” De heer Antwi legde uit: De ongelijke betaling van cacaoboeren leidt tot een steeds erger wordende cyclus van kwetsbaarheid voor een slechte oogst, wat resulteert in nog lagere inkomsten en financiële onzekerheid.
We gingen zitten op een houten bankje, dat wat koelte en schaduw bood dankzij de vele cacaobomen, waar meneer Antwi een lastig dilemma deelde.Onlangs benaderden mijnwerkers me met een aanbod om mijn landbouwgrond te kopen voor mijnbouwactiviteiten. Hoewel dit land al jaren in onze familie is, overweeg ik het serieus. De financiële druk om rond te komen maakt de cacaoteelt steeds moeilijker en dit aanbod zou me helpen om voor mijn gezin te zorgen, al is het maar tijdelijk.
Verbetering van de levensomstandigheden van boeren met gelijke handel
Ondanks zijn persoonlijke uitdagingen sprak de heer Antwi zijn hoop uit over het werk dat de Equal Trade Alliance verricht.De Equal Trade Alliance erkent de ongelijkheden binnen het huidige systeem. We werken dag en nacht om cacaobonen te verkopen aan fabrikanten. Hoewel onze producten hen in staat stellen miljarden te genereren, hebben wij weinig over om te overleven. Equal Trade zou het leven van boeren zoals wij aanzienlijk verbeteren.".
Aan het einde van ons gesprek bedankten we meneer Antwi voor zijn tijd. Zijn verhaal, net als zoveel andere, onderstreepte de dringende noodzaak van systemische verandering in de cacao-industrie. Boeren zoals meneer Antwi vormen de ruggengraat van de wereldwijde chocoladehandel, maar zij zijn vaak degenen die er het minst van profiteren.
Na ons interview voelden we een diep verantwoordelijkheidsgevoel om zijn stem en die van anderen zoals hij te versterken. Hun verhalen gaan niet alleen over ontberingen, maar ook over veerkracht en de hoop op een rechtvaardigere toekomst. Via initiatieven zoals Equal Trade kunnen we de kloof dichten en een sector creëren die het harde werk van boeren waardeert en ervoor zorgt dat zij hun rechtmatige deel van de beloning ontvangen.
De kloof tussen boeren en chocoladebedrijven is enorm. Hoe kan de industrie jaarlijks miljarden genereren terwijl boeren zoals meneer Antwi nauwelijks genoeg verdienen om in hun basisbehoeften te voorzien, hun kinderen naar school te sturen of te investeren in duurzame landbouwproducten? Hoeveel jaar duurt het nog voordat we beseffen dat wij – als consumenten – wellicht een groter deel van het probleem dragen dan we denken? Pleit voor verandering, pleit voor gelijke handel.
De Equal Trade Alliance biedt een oplossing. Sluit je aan bij de Equal Trade Alliance, deel je boerenverhaal via #equaltradecocoa en volg onze social media.
